به نام خدا عشق جن زده

lastdance — Tue, 16 Dec 2008 14:28:18 GMT

من تو را تا به ابد

تا به آن لحظه آخر که اجل می رسدم

تا به اوجی که عاشق دارد

با تمام تپش سینه خود دوست می دارم

من تو را هم چو بهار با لطافت با مهر

با صنوبر با یاس با شقایق با گل

همنوا می خواهم

من گل واشده عشق تو را تا ابد می بویم

و تو را در دل خویش جاودان می سازم

من صمیمیت چشمان تورا که به رنگ عسلی است

تا ابد می خواهم

من تورا.. یادت را.. بوسه داغت را.. تا ابد می جویم

من نسیم نفس پاک تو را که زمن گرمی احساس مرا می خواهد

تا به سر حد جنون می بویم

و برایت در دل آشیان می سازم

من برای تو گل سرخ عزیزخانه ای خواهم ساخت

که حصارش آبی ست

و در وپنجره اش از امید وحیاطش پر گلهای مریم

ودر این خانه خوش رنگ خیال به تو خواهم پیوست

و تو را تا به ابد

تا به آ ن لحظه آخر که اجل می رسدم

دوست خواهم داشت...

lastdance — Tue, 11 Nov 2008 12:58:11 GMT

همیشه دوستت دارم

ای سر چشمه ی محبت

ای عشق واقعی

چگونه ستایشت کنم در حالی که قلبت از محبت بی نیاز است

چگونه ببوسمت وقتی که عشقت در وجودم جاری میشود

بگزار نامت را تکرار کنم نامت زیباست دلنشین است

چه داشته ای که اینگونه مرا طلسم کرده ای

من اینگونه نبودم تو عشق را با من آشنا کردی

تو هوای دلم را با طراوت کردی

زمانی که با تو هستم به آسمان به بیکران برواز میکنم

پس بدان دوستت دارم گرچه پایان راه را نمیدانم

وقتی میبینم عشق رو تو چشمات دلم می لرزه واسه خنده هات

lastdance — Fri, 26 Sep 2008 20:22:14 GMT

تنت با حالتي مبهم ، به جاي تو سخن مي گفت و استنباط من از گردش خون در رگت اين بود: « تو را من دوست مي دارم! » به دستت دست لرزانم گره مي خورد
خدا ، خندان ، به بند سرنوشتم ، سرنوشتت را گره ميزد و او سرهاي ما را سوي هم مي برد و لبهاي ترک دار مرا در حوض لبهاي تو مي انداخت صداي عقل ميگفت: « ايندو را از هم جدا سازيد ! » صداي تن ولي مي گفت: « لبها را به هم دوزيد » و ما عمداً صداي عقل را از گوش مي رانديم و بعد از آن هم آغوشي خدا ما را اسير خواب شيرين جواني کرد! و من سهم بزرگي از تو را در سينه ميدادم - نفسهايت - همان سهمي که بي او زندگي هيچ است همان سهمي که بي او جسممان مرده است - و ديگر سرنوشت روح نا معلوم! که از دنياي بعد از مرگ ما چيزي نمي دانيم - همان سهمي که بي او ... عشق آيا سرد مي گردد ؟!! – و من انديشه کردم…. عشق بي او گرمتر از هر زماني بود – و من … آري … نفسهاي تو را در سينه ميدادم و اين سهم بزرگي بود ولي با آن اميدي که مرا با تو نگه ميداشت نفسهاي تو جزء کوچکي بود از تمام تو و خوابي بود و من باور نميکردم بدين حد خوب و شيرين باشد اين رؤيا! و آيا … هيچ … رؤيا بود؟!! و يا عين حقيقت بود و من رؤياش مي ديدم؟! به هر تقدير شيرين بود به هرصورت گوارا بود شرابي که من از لبهاي تو چيدم تمام خوشه هايش را و با انگشتهايم خوب افشردم تمام دانه هايش را و در چشم تو نوشيدم تمام جرعه هايش را و در آغوش معصوم تو سر کردم تمام نئشه هايش را و زيبا بود ؛ نه با اندوه بايد ماند نه غم را بايد از خود راند بيا تا ما شريک شادي و اندوه هم باشيم

lastdance — Tue, 16 Sep 2008 13:54:33 GMT

هیچ گاه به ذهنت اجازه نده که در کشاکش لحظات ناامیدی روزگار گم بشه تا زمانی که هستی و زندگی می کنی فرصت داری یک عالمه فرصت برای تازه شدن ، قناري بهار زندگیتو بهاری بساز بذارعطر خوش گل هایی که تو باغچه کاشتی از در و پنجره ی خونت وارد بشه و فضای خونتو عطراگین کنه قناري لبخند رو از یاد نبر تو می تونی تو دلت گریه کنی اما نگذار غم تو نگاهت بشینه و لونه کنه فراموش نکن که به گل های امیدی که تو باغچه کاشتی بیشتر از بقیه ی گل ها آب بدی آخه اونا از بقیه ی گل های باغ حساس تر هستن زود پژمرده و پرپر می شن اما فراموش نکن گل سرخی که گوشه ی باغچه کاشتی از اونا هم حساس تره باید جاشو عوض کنی با اومدن عروسک دیگه جای اون گل گوشه ی باغچه نیست جاشو عوض کن با دست هات وجب به وجب خاک باغچتودر نظر بگیر و پر تپش ترین نقطه رو پیدا کن آره اونجا قلب باغچه ی دلته اون گل سرخ همون گل عشقه باید ازش بیشتر از هر گلی مراقبت کنی هر روز به سراغش برو فراموش نکن که اون با بقیه خیلی فرق داره هر روز دست نوازش به سرش بکش و بذار بدونه که تو همیشه به یادشی بهش بگو که محاله فراموشش کنی نذار دلتنگ بشه اما مراقب خار های روی بدنش باش اگر دست هاتو زخمی کرد ناراحت نشو اون زخم ها هیچ وقت عمق نخواهند بود مبادا خشم بر تو غلبه کنه و خارهاشو بچینی ! گاهی علف های هرزی کنارش رشد می کنن تا کاملا" رشد نکردن اونارو بچین چرا که رفته رفته روی گل سرخ رو می پوشونن و در انزوا نابودش می کنن .غذای گل سرخ رو باید به اندازه بدی نه زیاد و نه کم همیشه حد تعادل رو رعایت کن بگذار باران عشق و محبت همیشه بر سرش بباره اما مراقب باش بارانی که با اسید نفرت و کینه ادقام شده باشه نه تنها فایده ای برای گل نداره بلکه اونو به نابودی می کشونه! در عوض ِتمام این مراقبت ها اون به تو آرامش و روحیه می ده تا بتونی بقیه ی گل ها (گل های امید و مهربانی، زندگی و خوشبختی و...) رو آبیاری کنی راستی اجازه داری تنها یک گل سرخ تو باغچه ی دلت بکاری چرا که مراقبت از چند گل سرخ کار آسونی نیست و برای اینکه بتونی به اندازه به یکی از گل ها برسی مجبوری دیگری رو فراموش کنی و این یعنی نا بودی یک گل سرخ دیگه ... و نابودی گل سرخ جرم کمی نیست !!!

lastdance — Thu, 11 Sep 2008 15:16:18 GMT

دلم میخواد تو آغوشم بگیرم.....

در آغوش بگیرمت و روز هایی را که گریه نکردم.....

بر روی شانه های نازت گریه کنم....

دوستت دارم گل ناز زندگانیم....

سرتو بذار رو شونه هام خوابت بگیره

بذار تا اروم دل بی تابت بگیره

بهم نگو از ما گذشته دیگه دیره

حتی من از شنیدنش گریم می گیره

بذار رو سینم سرتو چشمای خیس و ترتو

بذار تا سير نگات کنم بو بکشم پيرهنتو

بغل کن و بچسب بهم . بکش دوباره دست بهم

جز تو کسی رو ندارم - نزديک تر از نفس بهم

وقتی چشات خوابش می ياد ادم غماش يادش می ياد

يه حالتی تو چشماته که عشق خودش باهاش می ياد

وقتی چشات خوابش می ياد ادم غماش يادش می ياد

يه حالتی تو چشماته که عشق خودش باهاش می ياد

عزیز مهربونم

lastdance — Wed, 20 Aug 2008 10:44:54 GMT

می خوام که خوبیهاتو یکی یکی بشمارم

تک تکِ قصه هاتو بخاطرم بسپارم

می خوام که از عشقمون روزی هزار بار بگم

وقتی به آخر رسید بازم به تکرار بگم

دروغ نیست ...!دروغ نیست

عشق تو راسته راسته

تو اونی که یه عمری دل از خدا میخواسته

تو دفترم نوشتم تو عمرمی تو جونم

عزیز مهربونم

میخوام تا آخر عمر عشقتو باور کنم

میخوام بگم تو عشقی یه عشق بی نهایت

اون سر دنیا بری میام سایه به سایت

میخوام پیشت بمونم مثل شبهای یلدا

با تو در آغوش تو شب نرسه به فردا

تو دفترم نوشتم تو عمرمی تو جونم

اسم تو رو گذاشتم : عزیز مهربونم

lastdance — Sun, 03 Aug 2008 20:26:18 GMT

با من باش و

من رو رنگ نکن

چون ممکنه رنگارنگ بشم

اگه میدونستی چقدر دوست دارم

و هر روز چقدر دلم برات تنگ میشه

و از دوریت انقدر گریه می کنم تا داغون بشم

و اگه می دونستی اگه با من دوست بشی مثل ستاره دورت میگردم

ولش کن فقط بدون منتظرم با یه شاخه گل بیای سراغم

یادت باشه منتظرتم

شک نکن تو رو میگم

lastdance — Tue, 15 Jul 2008 19:53:37 GMT

پدر

می خوام از تو بنویسم تو که مرد روزگاری
توی این مرثیه بازار تو یه شعر تازه داری
تو شبیه احترامی نازنین مث یه حاجت
مث یه تندیس پاکی لحظه ی ناب عبادت
می خوام از تو بنویسم تنها تو نیستی غریبه
تو که یاد دادی به چشمام دنیا اندازه ی سیبه
با تو تو نوروز هر سال نحسی سیزده به در شد
گُلا ون یکاد می خوندن وقتی اسم تو پدر شد
با تو از تموم شب ها بی ستاره رد شدم من
لهجه ی ناب بهارو به خدا بلد شدم من
تو یادم دادی شکوهِ معنی امَن یجیبو
واژه واژه ی نمازو این قرائت نجیبو
دست تو تو باغچه هامون گلای اطلسی کاشته
توی آسمون سفره ماهِ کامل و گذاشته
«می خوام مث کودکی یام یه بچه ی بلا بشم
می خوام تو دستات بمونم تو دست تو قد بکشم»
توی این شبای منحوس قصه هات معجزه گر بود
روی گلبرگای خونه واژه ی پدر پدر بود
تو هنوز از تیر آرش یه کتابچه قصه داری
از تو خاطرات کهنه ت قصه های نو می یاری
کاش که گرگ پیر قصه بره ها رو نمی خوردش
چل گیس قصه ت و ای کاش دیوِ بد دل نمی بُردش
هنوزم شبای یلدا بهترینِ لحظه هاتِ
درمون چشمای خستهَ‌ت حافظ و شاخه نباته
توی این ولوله ی شوم آغوش تو مث کوهه
امن ترین پناه قلبم تکیه گاهی باشکوهه
مرد بارونی خونه! تویی ناجی و بهانهم
پیش کش تموم دردات واژه واژه ی ترانه م
«می خوام مث کودکیام یه بچه ی بلا بشم
می خوام تو دستات بمونم تو دست تو قد بکشم»

« لیدا علیزاده»

lastdance — Mon, 14 Jul 2008 09:31:18 GMT

لحظه ی دیدار نزدیک است

باز من دیوانه ام ، مستم

باز می لرزد ، دلم ، دستم

باز گویی در جهان دیگری هستم

های ! نخراشی به غفلت گونه ام را ، تیغ

های ، نپریشی صفای زلفکم را ، دست

و آبرویم را نریزی ، دل

ای نخورده مست

لحظه ی دیدار نزدیک است

قد اغوش مني

lastdance — Mon, 07 Jul 2008 14:49:18 GMT

تو از کدوم قصه ای که خواستنت عادته

نبودنت فاجعه بودنت امنیته

تو از کدوم سرزمین تو از کدوم هوایی

که از قبیله ی من یه آسمون جدایی

اهل هر جا که باشی قاصد شکفتنی

توی بهت و دغدغه ناجی قلب منی

پاکی آبی یا ابر نه خدایا شبنمی

قد آغوش منی نه زیادی نه کمی

منو با خودت ببر ای تو تکیه گاه من

خوبه مثل تن تو با تو همسفر شدن

منو با خودت ببر من به رفتن قانعم

خواستنی هر چی که هست

تو بخوای من قانعم

ای بوی تو گرفته تن پوش کهنه ی من

چه خوبه با تو رفتن رفتن همیشه رفتن

چه خوبه مثل سایه همسفر تو بودن

هم قدم جاده ها تن به سفر سپردن

چی می شد شعر سفر بیت آخرین نداشت

عمر پوچ من و تو دم واپسین نداشت

آخر شعر سفر آخر عمر منه

لحظه ی مردن من لحظه ی رسیدنه

منو با خودت ببر ای تو تکیه گاه من

خوبه مثل تن تو با تو همسفر شدن

منو با خودت ببر من حریص رفتنم

عاشق فتح افق دشمن برگشتنم

منو با خودت ببر منو با خودت ببر...

راستي دلت بسوزه مامان نيستي